Category: Δυτικές Μυθολογίες

Μέσα στο ασύλληπτο βασίλειο του Νιφλχάιμ, αιθέρια ποτάμια πάγου περνούν μέσα από τοπία ανέγγιχτα από τα χέρια του χρόνου. Αυτά τα παγωμένα νερά, σαν υγροί κρύσταλλοι, περικλείουν την ουσία της όλης της ύλης – έναν κυματιστό καμβά που περιμένει τις πινελιές της δημιουργίας. Στην ιερή σιωπή του Νιφλχάιμ, μπορεί κανείς σχεδόν να ακούσει τους ψιθύρους των ανεκδήλωτων ονείρων και τις υποσχέσεις των κοσμικών πεπρωμένων.

Πολύ σπάνια συμβαίνει να δει κάποιος φευγαλέα άσπρο κοράκι, κι αν ποτέ είστε τόσο τυχεροί να δείτε ένα, θα ξέρετε ότι έχετε ξεστρατίσει πολύ μακριά, πίσω στο βασίλειο της μνήμης, προτού τα κοράκια αποκτήσουν το μαύρο τους χρώμα.

Το Μουσπελχάιμ δεν είναι κόλαση, με ποτάμια λάβας και πίδακες φωτιάς. Είναι αγνή, λευκή, ακτινοβόλα, απεριόριστη ενέργεια στην πιο πρώιμη μορφή της.

Για χιλιάδες χρόνια, η ξαφνική εμφάνιση ενός κύκλου μανιταριών ήταν το πιο σίγουρο σημάδι της παρουσίας του υπερφυσικού.

“The Moon has awoken with the sleep of the sun, The light has been broken, the Spell has begun.” ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Ο μύθος της κακιάς μάγισσας και του διαβολικού ζώου-υπηρέτη της είναι τόσο γνωστός όσο και επαναλαμβανόμενος σαν κεντρικό θέμα σε πολλά παραμύθια. Όταν οι εποχές αλλάζουν και οι νύχτες μεγαλώνουν, δεν είναι απίθανο να δούμε εικόνες και σύμβολα της μαυροντυμένης...