Category: Συμβολισμός

Μέσα στο ασύλληπτο βασίλειο του Νιφλχάιμ, αιθέρια ποτάμια πάγου περνούν μέσα από τοπία ανέγγιχτα από τα χέρια του χρόνου. Αυτά τα παγωμένα νερά, σαν υγροί κρύσταλλοι, περικλείουν την ουσία της όλης της ύλης – έναν κυματιστό καμβά που περιμένει τις πινελιές της δημιουργίας. Στην ιερή σιωπή του Νιφλχάιμ, μπορεί κανείς σχεδόν να ακούσει τους ψιθύρους των ανεκδήλωτων ονείρων και τις υποσχέσεις των κοσμικών πεπρωμένων.

Είναι προφανές ότι η διαπλοκή της αγάπης και του πολέμου έχει απασχολήσει τον άνθρωπο αρκετά ώστε να δημιουργήσει θεούς που ερωτεύονται και πολεμούν με κοινό παρονομαστή το πάθος.

Η ιστορία του Μαγικού Αυλού, ένας μύθος με διάφορες παραλλαγές, μας έρχεται από την πόλη Χάμελιν της Γερμανίας και έχει πυροδοτήσει τη φαντασία μας για αιώνες..

Πολύ σπάνια συμβαίνει να δει κάποιος φευγαλέα άσπρο κοράκι, κι αν ποτέ είστε τόσο τυχεροί να δείτε ένα, θα ξέρετε ότι έχετε ξεστρατίσει πολύ μακριά, πίσω στο βασίλειο της μνήμης, προτού τα κοράκια αποκτήσουν το μαύρο τους χρώμα.

Το Μουσπελχάιμ δεν είναι κόλαση, με ποτάμια λάβας και πίδακες φωτιάς. Είναι αγνή, λευκή, ακτινοβόλα, απεριόριστη ενέργεια στην πιο πρώιμη μορφή της.

When the first breath of winter through the flowers is icing And you look to the north and a pale moon is rising In the distance hear the laughter of the last unicorn: “I’m alive, I’m alive!”*