Category: Συμβολισμός

Όσοι είναι εξοικειωμένοι με τις δυτικές παραδόσεις, θα σκεφτούν ότι η λιχουδιά που αναφέρω είναι το γάλα με τα μπισκότα που αφήνουν τα παιδιά για κέρασμα στον Άη Βασίλη, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Όμως, η – κάπως προδοτική – εικόνα παραπάνω παραπέμπει σε κάτι άλλο, πιο ζουμερό και απείρως πιο ενδιαφέρον. Τι σχέση μπορεί να έχει ο γελαστός Παππούς της...

“Black dogs don’t believe in sin Think of where the black dog’s been“* ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ “My Form is bloody and it is true It  is the night i wear around me“** Ο σκύλος βρίσκεται δίπλα μας από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος έριξε την ονειροπόλα ματιά του στους ουρανούς. Και τι; Υπήρχαν σκύλοι εκεί πάνω; Στ’ αστέρια; Μα φυσικά! Από...

Υπάρχουν δύο δρόμοι που ξεκινάνε από το δικό μας πραγματικό κόσμο και διασχίζουν δύο ξεχωριστές Νεραϊδοχώρες.

Μέσα από την αλληγορία της Βαλχάλα, που βρίθει από καθοδήγηση και έμπνευση, θα βρεθεί ο καθένας μας, εκεί, καθημερινά στο πεδίο της μάχης. Θα πρέπει να περάσει σκοτεινές τάφρους και να πολεμήσει με λύκους και δαίμονες, να λύσει τα μάγια, να παραδώσει τα όπλα του και να βρεθεί τέλος αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη πρόκληση: τον ίδιο του τον εαυτό. Και κάθε δειλινό, θα τηρείται μια αρχαία υπόσχεση: η ανάσταση, η πολυπόθητη είσοδος στην Ιερή Αίθουσα, το υδρομέλι των θεών, το αιώνιο γλέντι, η πρόσβαση στην αλήθεια της ίδιας μας της ύπαρξης..

Μέσα στα στενά όρια του μυαλού, έχουν δοθεί μερικές από τις πιο σκληρές μάχες για την ελευθερία της Ψυχής.