In Myth Unite

Για χιλιάδες χρόνια, η ξαφνική εμφάνιση ενός κύκλου μανιταριών ήταν το πιο σίγουρο σημάδι της παρουσίας του υπερφυσικού.

Όλοι τα έχουμε ακούσει μεγαλώνοντας, ξανά και ξανά, σαν υπνωτισμένοι. Η παιδική φαντασία μας ήταν αρκετή για να ζωντανέψει πριγκίπισσες και δράκους, να σηκώσει κάστρα και να να φτιάξει κόσμους μαγικούς, όπου όνειρο και φαντασία έχαναν τα σύνορά τους. Και όσο τρομαχτικά κι αν ήταν, πάντα ξέραμε τη μεγάλη αλήθεια: “Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…”

When the first breath of winter through the flowers is icing And you look to the north and a pale moon is rising In the distance hear the laughter of the last unicorn: “I’m alive, I’m alive!”*

Όσοι είναι εξοικειωμένοι με τις δυτικές παραδόσεις, θα σκεφτούν ότι η λιχουδιά που αναφέρω είναι το γάλα με τα μπισκότα που αφήνουν τα παιδιά για κέρασμα στον Άη Βασίλη, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Όμως, η – κάπως προδοτική – εικόνα παραπάνω παραπέμπει σε κάτι άλλο, πιο ζουμερό και απείρως πιο ενδιαφέρον. Τι σχέση μπορεί να έχει ο γελαστός Παππούς της...

“Black dogs don’t believe in sin Think of where the black dog’s been“* ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ “My Form is bloody and it is true It  is the night i wear around me“** Ο σκύλος βρίσκεται δίπλα μας από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος έριξε την ονειροπόλα ματιά του στους ουρανούς. Και τι; Υπήρχαν σκύλοι εκεί πάνω; Στ’ αστέρια; Μα φυσικά! Από...